Het wrede absurdisme van de dood - schokkend verbeeld met stijve, levenloze poppetjes - keert terug in een aantal variaties, en mondt uit in een overrompelende maquetteverbeelding van de WTC-ramp. Je weet niet of je moet huilen over zoveel verspilde levens of juichen over zoveel theatrale verbeeldingskracht.
Geen internetverbinding
Er ging iets mis!
Archive
Credits
Makers and performers Pauline Kalker, Arlène Hoornweg, Herman Helle, Wilco Kwerreveld, Clinty Thuijls Sound concept and live performance Arthur Sauer Texts Hotel Modern, Tod Davies, Joost Kalker Scale models, puppets and costumes Herman Helle, Kirsten Hutschemakers, Catrhin Boer, Mia Andrésen, Steven Dekker, Erik Bosman, Janneke Laheij Technicians Ray Vaessen, Marcel Lugtenborg Flyer design Esther/S5 Subsidy Performing Arts Fund NL, City of Rotterdam With thanks to Joost Kalker, Marion Koolhoven
Photo Gallery
In the press
Hotel Modern is er in deze voorstelling in geslaagd een consistent, scenisch stuk te maken, dat het publiek de ene na de andere hoek van de emotionele kamer laat zien!
Komt dat zien en wordt ook wakker, laat u de ogen openen en af en toe beschaamd neerslaan, ontdek waar jouw plaats is. Mijne was op rij vier en het zat prima.
De Rotterdamse groep belicht de dood in veel werkelijke of gedroomde verschijningsvormen op een succesvolle manier: mini-cameraatjes filmen in kleine decors en kijkdozen de beelden die op een groot scherm achter de speelvloer te zien zijn.
De ontzetting als het vliegtuig waarin zij zitten zich door een wolkenkrabber boort, zal ik nooit vergeten. Het is alsof de WTC-ramp zich nu pas in zijn volle omvang aan mij openbaart, van binnenuit gefilmd en met muziek verhevigd. Zo verschrikkelijk kan speelgoed zijn.
Het persoonlijkste deel van de voorstelling gaat over de jodenvervolging. Hierin bundelen de Moderners al hun krachten. Het resultaat is mooi en ingetogen. Maar de daaropvolgende verbeelding van 9/11 is de indrukwekkendste; die geeft je het gevoel van hoe het moet zijn geweest in het WTC. Terwijl een van de torens toch duidelijk is gemaakt van een pak vruchtensap.
De Rotterdamse componist Arthur Sauer verzorgt live de muziek en de geluidseffecten. Wat hem aanspreekt aan Hotel Modern is de combinatie van high- en low tech en hun dadaïstische inslag. Heel speels, maar ook heel heftig.